Aklanmaca BeÅŸiÄŸe bir bebek düşmeyegörsün Bir yer buluyorlar hayat çarkında Hele bir teklesin, hele ki dursun, Hafakan basıyor daha kırkında Sahte bir felsefe hançerelerde Herkes birbirine hayâl zerkinde Velâkin aktörler pencerelerde Yanlış çıkışlardan sahne terkinde Uyuyorlar; ölü! Uyanıyorlar, Pembe rüyâları boÅŸa çıkanda Durup düşünmüyor, uslanmıyorlar, Canlar paslanıyor ceset parkında Korkuyor, ürküyor, saklanıyorlar, Diyorlar; ‘demeyin ölüm, [...]