Padişahın birgün canı sıkılır vezirine küfretmek istediğini söyler.
Vezirde Nam-ı Kemal adında birini tanıdığını ve çok küfürbaz olduğunu anlatır. Padişah Nam-ı Kemal’i çok merak etmişti.
Vezirine emir vererek Nam-ı Kemal’i çağırır.

Nam-ı Kemal geldikten sonra Padişah :
- Çıkma yemiş ağacına koparma dalını malını
Nam-ı Kemal hemen :
- Düşersen aşağı görürsün ananın *mını.

Padişah bu küfür karşısında çok sinirlenir ve Nam-ı Kemal’i zindana atar. Aradan birsüre geçtikten sonra Padişahın canı tekrar sıkılır.

Vezirine Nam-ı Kemal’i çağırmasını ve Divanı topladıktan sonra Nam-ı Kemal’in küfür edemeyeceğini söyler.

Nam-ı Kemal gelir. Padişah :
- Gittim karadenize tuttum bir alabalık.
Namık Kemal :
- *ikerdim ananı ama etraf kalabalık.