Bir sabah minik bir kuş olur
Konarım pencerenin kenarına
Seyrederim senin uyanışını
Sonra da sessizce uçup giderim
Belki bir yağmur damlası olur
Yağar üzerine ıslatırım saçlarını
Süzülürken saçlarından yüzüne
Öperim usulca yanağından…

Kırlarda gezinirken sen
Bir küçük papatya olurum ben
Beni fark etmeni beklerken
Yanımdan sessizce gelip geçersin
Gökyüzünde gezinen bir bulut olur
Sevgimi yağdırırım damla damla üzerine
Geceleri parlayan bir yıldız olur
Göz kırparım sana çok uzaklardan
Sonra da beni görmen için
Kayar giderim gökyüzünden sonsuzluğa

Bahçende açan bir gül olur
Seyrederim seni doyasıya
Esen rüzgarlarla kokumu savurup
Sevdamı anlatırım sana
Bazende ılık esen bir meltem olur
Eser durur dokunurum saçlarına
Fısıldarım sessizce sevgimi kulağına
Senin beni duymayacağını bilerek…

Acaba bu ben miyim?diye düşündüm
yoksa benim içimde başka birimi var
baktım aynaya kendimi gördüm
aman ALLAH’ımyoksa ölmüş müydüm?

Dokundum vücuduma buz gibiydi
ama sol yanım alev alev’di
olduğu yerden dışarı çıkmak istiyordu kalbim
sanki benim değildi

deferime baktım bir şey mi oldu diye?
bir kızın isimini gördüm
aradım,kalbim birdenbire heyecanlandı,kendi konuşmak ister gibiydi
belki de kalbim ona en güzel hediye

istedim gitmesin kalbim ben de kalsın
ama sonra çok geç kaldığımı anladım
bir de ben gideyim şu kız kim miş?bakayım
birden tekrar düşündüm yoksa ben aşık mıyım?

Aşk aşk diye inliyoruz durmadan,
Duygularımız akıp gidiyor satırlara,
Kelimeler,dizeler,şiirler,ardı sıra
Geçek aşk’ı yaşıyormuyuz aceba?

Şimdiki aklım olsay dı eğer,
Sorardım kendime,aşık olmadan önce
Bu güç,bu hırs,bu azim varmı diye.
Sorardım sevdiğime
Beni sevmek yürek ister,
Sende bu yürek var mı diye.

Aşığım demekle aşık olunmuyor,
Sevmek,ölesiye sevmek yetmiyor.
Sevği karşılık ister,özveri ister.
Aşk verdiği kadarını almak ister.

Aşığım demekle aşık olunmuyor,
Bozulmuş’sa terazinin bir kefe’si
Gelmiyor sa verdiğin sevği geriye
Kabuslar görürsün tüm gecelerin de.

Aşığım demekle aşık olunmuyor
Çalışacaksın,üreteceksin,hep vereceksin.
Seviyorsa o da seni,senin sevdiğin gibi,
Elbet dönecektir sana,verdiğin sevgi.

Yıldırım düşer suya, buharlaşır özlemin
Esmeriyle gelir, yağmuruyla gelir
-Bütün akşamlar biraz da yağmurdur zaten-
Yaprağında titreşen canıyla gelir
Güneşsiz, bulutsuz bir gökyüzü kalsa da
Hasta yatağına saplanmış uyku gibi
Bir akşam çıkarırım sancılarımdan

Dağlarda çoban yalnızlığıyla
Kum saati boşalır, kum saati benden önce
Gün olur yankı verir sesime
Gün olur çıkarsız sevdalarımdan
Bir can kalmış, bir can az yakınmadığım
Akşamı zamanında taşımadıkça.

Ekmek derdi hayatımdan çıkıp gitsin,
Güzelin sevdası,kalbimi yakıp geçsin.
Dilimden özlem sözleri akıp gitsin.
Aşkın büyüsü benide çarpıp geçsin.

Hayat sanki çile, bitmek bilmez.
Sanırsın makinayım,pili bitmez.
Sanal aşk gerçegin yerini tutmaz.
Küllenmiş sevda ateşim tütmez.

Sevdigime günlerce aşk şiiri yazayım,
Azıcık görmek için düzeni bozayım.
Eli elimde dag bayır gezeyim,
Aşkın nehrinde bata çıka yüzeyim.

Aşk rüzgarı kuşat beni hava gibi.
Hayallerde geçireyim yaşadıgım günü.
Kırılsın prangalar,hissedeyim seni.
Unuttur bana aşksız geçen dünü.

vay anam vay
sen ne dersin İstanbul
sen garip bir şair olsan söyle ne halt edersin
kimin gücü yeterse kahretsin pazarlığı
sefalet akıyor gürül gürül sokaklardan
yol üstünde bir şehvet çarşısı tıklım tıklım
yol üstünde sevda pazarlığı aşk pazarlığı
kurtulmadık gitti bu denlü kepaze hayattan
hep böyle gecelerin koynunda yaşadık
geceler serseri biz serseri
karakoldaki aynada safran gibi kirli yüzümüz
gözlerimiz hasta gözleri ellerimiz hasta elleri
kırılmış kavala dönmüşüz

sen söyle serseriler kıralı İstanbul
sen söyle iki gözüm
hangi merhem çaredir şu bizim yaramıza
yel üfürdü su götürdü gençliğimizi
elimiz boşa geldi meydanlarda kaldık
meydanlar serseri biz serseri
sağımız sefalet solumuz ölüm
işte geldik gidiyoruz
kahrolasın
kahrolasın İstanbul şehri

Bütün yolcularını
Boğaz köprüsünün çaldıgı
Araba vapurunun
boş seferleri
gibi yanlızca rüzgâr
gezinir sensiz
yüreğimde

Durgun bir sudur aslında deniz
ki çocukların acemi oltalarını denedikleri
kuytu bir iskelenin
tahtaları altına yazdıgım
ayrılık siirini okudukca
dalgalanır…

Gözlerindi bana hayat ümit veren
elma gibi yanaklarindi beni asik eden
ey gülüsünile beni eriten
ben sana heralde asik oldum.

Bir baktin kalbimi yaktin
bir baktin kalbimi caldin
bir kelime söz söyledin
beni kendine kul eyledin.

Kiz, ben sana heralde asik oldum! ! ! !

Kaçsam,
Kaçıp bağırsam dağlara,
Feryadım yine sen olursun ya,
Burkulur içim…
Hani bağırsan da çıkmaz sesin
Uyansam bitse bu karabasan dersin,
Bir gülüş, bir dokunuş arar yüreğin..
Uyanır bakarım yoksun,
Boğulur sesim…

Girsem,
Girip yıkansam sulara,
Buz gibi denizlerde yanar,
Etim cayır cayır seni bağırır ya
Burkulur işte o zaman içim…
Aksini görüp sularda
Sarılır kucaklarım hayalini…

Koşsam,
Koşup karışsam kalabalığa,
Gürültülü, cıvıl cıvıl,
Işıl ışıl vitrinler
Gidenler gelenler.
Telaşlı koşarak yürüsem,
Sanki bir yere yetişecekmişim,
Aceleymiş işim,
Bekleyenim varmış gibi hani…
İçim burkulur yine
Sen gelirsin aklıma.
Ayaklarım ağırlaşır gitmez…
Buluşurmuşuz seninle
Dediğimiz yer ve saatte.
Özlermişiz,
Elele yürür gülüşürmüşüz.
Çok şeyimiz olurmuş konuşacak,
Kimseyi görmezmiş gözlerimiz.
Dünya durur, seyreder
Yollarımız gül olurmuş ya hani,
Dertler tasalar biter,
Simit alır yermişiz
Dilenciye para verirmişiz hani,
İçim burkulur, burkulur içim…

Kalksam,
Kalkıp sofralar kursam,
Mumları yaksam, donatsam,
Herkesi çağırıp toplasam
Sen gelirsin yine aklıma
Burkulur içim…
Hani çok açmışız da
Güle oynaya iştahla
Bağıra çağıra, döke saça yer,
” Bugün neler oldu neler ” diye
Hepbir ağızdan konuşurmuşuz ya…
Bir sessizlik boynunu büker,
Yemekler tatsız tuzsuz olur,
Kurur ekmek, lokmalar büyür.
Çınlar tabak çatal
Sessizlik ölüm olur
Dağıtmak için pusu
Sözler diken olur,
Sofra küser,
Gönüller alıngan olur…
İçim burkulur burkulur…

Düşsem,
Düşüp yatsam yataklara,
Sen gelirsin yine aklıma…
Hani çocukmuşuz, hasta olmuşuz
Gözlerimiz baygın, buğulu
Yanaklarımız al al, ateşli,
Dışarda oyunlar oynanır neşeli
Kalkamaz yataktan
Kesiliriz ya iştahtan hani…
Öyle işte, boynum bükülür
Sen gelirsin aklıma öksüz, yalnız
Bakarım camdan, yoksun
Burkulur içim….

Ölsem,
Ölüp gitsem mesela,
Nasıl öldüğümü bilmeden, aniden.
Sen gelirsin aklıma yine…
Hani ölmüşüm de
Sevdiklerim, sevmediklerim,
Üzgün, ağlamaklı herkes.
İyiliğim, güzelliğim, bahtsızlığım,
Pişmanlıklar, keşkeler, feryatlar..
Ürpertiler rüzgarla karışık,
Sessiz dualarla örtülür ya toprak…
İçim burkulur, üzülürüm..
Ölüp gittiğime değil de
Seni burda yapayalnız, bensiz
Koyup gittiğime yanar, yanar içim…
Sen aklıma gelince
Sessizce akar süzülür gözyaşım.
Sevdiğim, yoldaşım, aşkım…
Burkulur yanar içim…