Bir zamanlar zengin bir Tüccarın üç kızı varmıs. Tüccar bir gün yolculuga çıkmaya hazırlanırken kızlarına: – GittiÄŸim yerlerden size ne getireyim? diye sormuÅŸ. Büyük kızı inci bir kolye; ortanca kızı altın bir yüzük istemiÅŸ. Küçük kızı ise sadece bir gül istemiÅŸ. Bunun üzerine babası küçük kızına: – YavrucuÄŸum, kış ortasında gül bulmam çok zor. Ama [...]

Bir varmış,bir yokmuÅŸ… Eski çaÄŸlarda, kuzey ülkelerinden birinde, ormanlar içindeki küçük bir köyde, Daniel adında bir çiftçi ve Anna adındaki karısı yaşıyorlarmış. Artık genç sayılmayacak yaÅŸa gelmiÅŸ oldukları halde, Daniel ve Anna’nın çocukları yokmuÅŸ. Halleri vakitleri yerinde olduÄŸundan, çocuksuz olmak, karı kocayı çok üzmekteymiÅŸ. Ama her ikisi de iyi kalpli insanlar oldukları için, yalnızlıklarını gidermek [...]

Günün birinde Keloğlan gurbete çıkmaya karar vermiş. Heybesini hazırlamış, anasıyla helallaşmış, çıkmış yola. Sırtında torbası, elinde değneğiyle yürümeye başlamış. Evden çok uzaklara gitmiş. Bir köye yaklaşırken hava iyiden iyiye kararmış. Çalılıkların ardında da bir karaltı belirmiş. Keloğlan hemen bir ağacın arkasına gizlenip, adamı gözetlemiş. Adam koynundan çıkardığını, oradaki bir çalının dibine gömmüş. Sonrada oradan uzaklaşmış. [...]

Bir varmış, bir yokmuş; hayvanların mutlu yaşadığı bir ülke varmış. Bu ülkede ceylan, kaplumbağa, karga ve fare bir arada güzel güzel yaşıyormuş. Yurtları uzak, çok uzak bir yerdeymiş. Mutlulukları da bu yüzdenmiş. Bir gün ceylan çayırda oynuyormuş, halinden çok mutluymuş. Ancak birdenbire insanoğlunun en iyi dostu olarak bilinen bir köpek çıkmış ortaya . Tabii arkasındanda [...]

KELOÄžLAN VE SÄ°HÄ°RLÄ° TAS YAZAN: AHMET EFE ÇİZEN : ORHAN DÃœNDAR Bir varmış, bir yokmuÅŸ. Allah’ın kulu çokmuÅŸ. Evvel zaman içinde bir KeloÄŸlan varmış. Ä°htiyar ve yoksul annesi, bu biricik oÄŸlunu “KeloÄŸlum,keleÅŸ oÄŸlum” diye severmiÅŸ. Günlerden bir gün KeloÄŸlan annesinden izin alıp balık tutmaya gitmiÅŸ. Belki bir kaç balık yakalarım. Anacığımla piÅŸirir, yeriz. Aç karnımızı [...]